Przy spawaniu elektrycznym powstaje intensywne promieniowanie optyczne (w tym UV i światło widzialne), które może powodować dolegliwości oczu u osób przebywających w pobliżu, nawet jeśli same nie wykonują spawania. Skarga ślusarza na bóle oczu sugeruje, że jest on eksponowany na oddziaływanie łuku spawalniczego.
W takiej sytuacji pracownik służby BHP powinien rekomendować przede wszystkim środki ochrony zbiorowej, bo ograniczają narażenie wielu osób jednocześnie i nie zależą wyłącznie od indywidualnej dyscypliny stosowania. Typowym i skutecznym rozwiązaniem jest parawan (ekran/kurtyna) oddzielający stanowiska, który zasłania łuk spawalniczy i ogranicza emisję promieniowania do otoczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- Okulary dla drugiego pracownika – mogą być niewystarczające do ochrony przed promieniowaniem łuku, a dodatkowo nie rozwiązują problemu narażenia innych osób w pomieszczeniu. To przeniesienie ciężaru ochrony na pracownika postronnego.
- Tarcza dla drugiego pracownika – jest środkiem ochrony indywidualnej typowym dla spawacza lub osoby wykonującej czynność o podobnym narażeniu. Ślusarz nie powinien pracować w "trybie spawacza" tylko dlatego, że obok ktoś spawa; właściwiej jest odizolować źródło.
- Przyłbica dla drugiego pracownika – analogicznie: to ŚOI, które nie usuwa przyczyny ekspozycji w pomieszczeniu i nie chroni innych osób. Może też utrudniać wykonywanie zadań ślusarskich i obniżać ergonomię pracy.
W praktyce BHP zalecenie parawanu/kurtyny to element prawidłowej organizacji stanowisk w jednym pomieszczeniu: wyznacza się strefę spawania, ogranicza widoczność łuku dla otoczenia i zmniejsza ryzyko dolegliwości zdrowotnych oraz skarg pracowników.
