Przekaźnik termobimetalowy (przekaźnik przeciążeniowy) ma za zadanie chronić silnik przed długotrwałym przeciążeniem, czyli przed sytuacją, w której prąd roboczy jest zbyt duży przez dłuższy czas i powoduje nadmierne nagrzewanie uzwojeń. Kluczowym parametrem jest prąd nastawczy – wartość prądu, do której "ustawia się" zabezpieczenie.
W typowej praktyce doboru przyjmuje się, że nastawa powinna być w pobliżu prądu znamionowego silnika In, a jako górną granicę bezpiecznej regulacji często stosuje się 1,1·In. Zbyt wysoka nastawa oznacza osłabienie ochrony: silnik może pracować w przeciążeniu bez zadziałania przekaźnika.
Obliczenie:
- In silnika = 10 A
- maksymalna dopuszczalna nastawa = 1,1 · In = 1,1 · 10 A = 11,00 A
Dlatego poprawna jest odpowiedź "11,00 A".
Pozostałe wartości są niewłaściwe z następujących powodów:
- "10,10 A" oraz "10,50 A" mieszczą się poniżej 1,1·In, ale pytanie dotyczy maksymalnej wartości, której nie wolno przekroczyć. Te odpowiedzi nie spełniają warunku "nie może przekraczać".
- "9,50 A" jest poniżej prądu znamionowego. Taka nastawa może powodować niepotrzebne wyzwalanie przy normalnej pracy lub przy krótkotrwałych stanach przejściowych (np. obciążenie chwilowo rośnie), mimo że silnik nie jest realnie przeciążony w sensie cieplnym.
Warto też pamiętać o typowym błędzie: prąd nastawczy nie jest tym samym co prąd natychmiastowego zadziałania – przekaźnik termiczny działa z opóźnieniem (zależnym od nagrzewania), dlatego jego nastawa musi być dobrana rozsądnie, a nie "na duży zapas".
