Prądnica tachometryczna jest przetwornikiem elektromechanicznym, którego napięcie wyjściowe jest (w przybliżeniu liniowo) proporcjonalne do prędkości obrotowej. Opisuje to zależność:
U = kt × n, gdzie U to napięcie [V], kt to stała prądnicy (np. w V/(obr/min)), a n to prędkość [obr/min].
W zadaniu nie musimy wyznaczać kt wprost, bo podano punkt odniesienia: 1 V przy 1000 obr/min. Dla zależności liniowej możemy użyć proporcji:
n2 = n1 × (U2/U1)
- n1 = 1000 obr/min
- U1 = 1 V
- U2 = 7,3 V
Podstawiamy:
n2 = 1000 × (7,3/1) = 7300 obr/min
Odpowiedź "7 300 obr/min" jest więc zgodna z liniową charakterystyką: napięcie wzrosło 7,3 razy, więc prędkość także 7,3 razy.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "730 obr/min" odpowiadałoby napięciu 0,73 V (czyli 0,73 razy 1 V), a nie 7,3 V; to typowy błąd skali (brak jednego zera).
- "73 obr/min" byłoby jeszcze mniejszą prędkością, odpowiadającą 0,073 V; wynika zwykle z mechanicznego przesunięcia przecinka bez sprawdzenia proporcji.
- "7,3 obr/min" w ogóle nie pasuje do danych: tak mała prędkość dawałaby 0,0073 V przy tej samej stałej, więc jest efektem pomylenia rzędu wielkości.
W praktyce prądnice tachometryczne stosuje się jako czujniki sprzężenia zwrotnego w układach regulacji prędkości (np. serwonapędy). W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie proporcjonalności U do n i poprawne użycie jednostek obr/min.
