W holowaniu (czyli ciągnięciu niesprawnego pojazdu przez pojazd sprawny) przepisy przewidują odrębne, niższe limity prędkości niż w zwykłej jeździe. Poza terenem zabudowanym maksymalna prędkość pojazdu holującego wynosi 60 km/h. Ograniczenie ma charakter bezpieczeństwa: pojazdy połączone linką lub sztywnym połączeniem mają gorszą manewrowość, dłuższą drogę hamowania oraz ryzyko gwałtownych szarpnięć i zerwania połączenia.
W praktyce egzaminacyjnej częstym nieporozumieniem jest dopisywanie dodatkowych warunków (np. "droga jednojezdniowa" lub "dwujezdniowa") i oczekiwanie różnych wartości. W przypadku holowania sam fakt bycia poza terenem zabudowanym jest kluczowy dla limitu 60 km/h; typ przekroju drogi nie tworzy odrębnej normy prędkości dla holowania.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "50 km/h" to wartość często kojarzona z innymi sytuacjami (np. ogólne limity w obszarze zabudowanym w różnych kontekstach), ale dla holowania w terenie zabudowanym obowiązuje 30 km/h, a poza nim 60 km/h.
- "70 km/h" bywa mylone z prędkościami spotykanymi przy przewozie na lawecie/przyczepie lub z ogólnymi ograniczeniami dla niektórych pojazdów, jednak to nie jest holowanie w rozumieniu przepisu o holowaniu.
- "40 km/h" nie jest standardowym limitem holowania wynikającym z przywołanej podstawy; może wydawać się "bezpieczniejsze", ale nie odpowiada wskazanej normie.
Warto też pamiętać o typowych wymaganiach organizacyjnych holowania: właściwe połączenie wykluczające odczepienie, prawidłowe oznakowanie oraz zapewnienie kontroli nad pojazdem holowanym (co do zasady powinien być w nim kierujący, jeśli sposób holowania tego wymaga). Rozróżnienie holowanie vs laweta jest kluczowe na egzaminie.
