W badaniach biochemicznych surowicy kluczowe jest, aby jak najszybciej oddzielić surowicę od skrzepu i elementów morfotycznych. Pozostawienie surowicy w kontakcie z krwinkami przez dłuższy czas może prowadzić do zmian stężeń części oznaczanych parametrów (to typowe błędy przedanalityczne), a więc do wyniku, który nie odzwierciedla rzeczywistego stanu zwierzęcia.
Dlatego poprawne postępowanie, gdy analiz nie da się wykonać w krótkim czasie, obejmuje dwa kroki: odwirowanie krwi w celu uzyskania czystej frakcji oraz zamrożenie samej surowicy jako sposobu zabezpieczenia materiału do późniejszego oznaczenia.
Odpowiedź "zamrozić" jest niewystarczająca, bo nie wskazuje oddzielenia surowicy: zamrożenie krwi pełnej (lub materiału bez separacji) może utrudniać prawidłową ocenę i zwiększać ryzyko zafałszowania wyników po rozmrożeniu. Odpowiedź "pozostawić w temperaturze pokojowej" jest nieprawidłowa, ponieważ dłuższe przechowywanie w takich warunkach sprzyja zmianom w próbce i degradacji części składników. Odpowiedź "odwirować i surowicę pozostawić w temperaturze pokojowej" zawiera poprawny etap separacji, ale pomija właściwe zabezpieczenie materiału na czas odroczenia badań, więc nadal zwiększa ryzyko nieprawidłowych wyników.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw separacja surowicy, potem jej zabezpieczenie do czasu analizy. To minimalizuje wpływ czasu i warunków przechowywania na wynik.