Stratygrafia to dział geologii zajmujący się następstwem warstw oraz ich wiekiem i korelacją w przestrzeni. W praktyce górniczej (także podziemnej) rozpoznanie stratygraficzne pomaga powiązać obserwacje z różnych wyrobisk i otworów oraz zrozumieć, które warstwy są starsze, a które młodsze.
Dlatego odpowiedź "wieku geologicznego skały" jest zgodna z celem badań stratygraficznych: próbki (lub ich dokumentacja) wykorzystuje się do określania wieku oraz przynależności do jednostek stratygraficznych, a w efekcie do odtworzenia historii osadzania i następstwa warstw.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych typów badań i pojęć:
- "zawartości składników skały" odnosi się przede wszystkim do geochemii i analiz składu chemicznego/mineralnego. To może być ważne w ocenie jakości kopaliny lub skał płonnych, ale nie jest istotą stratygrafii.
- "fizycznych właściwości skały" dotyczy badań geomechanicznych i petrofizycznych (np. wytrzymałość, gęstość, porowatość). Takie parametry są kluczowe dla obudowy i bezpieczeństwa robót, lecz nie stanowią podstawowego celu badań stratygraficznych.
- "struktury i tekstury skały" to domena petrografii/litologii (opis budowy i wyglądu skały). Opis litologiczny bywa pomocniczy w identyfikacji warstw, ale sam w sobie nie odpowiada na pytanie o wiek geologiczny, który jest centralny dla stratygrafii.
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: stratygrafia = czas i następstwo warstw, geochemia = skład, petrofizyka/geomechanika = właściwości, petrografia = opis skały. To pozwala szybko przyporządkować cel badania do właściwej dziedziny.