W zacierze (mieszaninie po fermentacji) występują m.in. woda oraz etanol. Aby oddzielić spirytus od zacieru, stosuje się destylację, czyli rozdział składników mieszaniny na podstawie ich różnej lotności i różnych temperatur wrzenia. W praktyce mieszaninę ogrzewa się, a bardziej lotny składnik (etanol) przechodzi do pary wcześniej niż woda, po czym para jest skraplana. Otrzymany destylat ma wyższe stężenie etanolu niż mieszanina wyjściowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Osmoza dotyczy przepływu rozpuszczalnika przez błonę półprzepuszczalną z roztworu mniej stężonego do bardziej stężonego. To zjawisko transportu przez membranę, a nie metoda wydzielania etanolu z zacieru.
- Koagulacja oznacza ścinanie/wytrącanie koloidów (np. białek) pod wpływem temperatury, pH lub soli. Może powodować oddzielenie osadu, ale nie służy do uzyskania spirytusu i nie rozdziela mieszaniny etanol–woda na frakcje.
- Pasteryzacja to proces utrwalania poprzez ogrzewanie w celu ograniczenia liczby drobnoustrojów i aktywności enzymów. Mimo że wykorzystuje temperaturę, jej celem nie jest rozdział składników i nie pozwala wydzielić etanolu jako osobnej frakcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "oddzielić" i chodzi o składniki cieczy (np. etanol i woda), najpierw pomyśl o metodach rozdzielania mieszanin (destylacja, filtracja, ekstrakcja), a dopiero potem o procesach biologicznych (osmoza) czy utrwalaniu (pasteryzacja).
