Rozwiercanie jest operacją wykańczającą otwór. W praktyce nie służy do "zrobienia otworu od zera", tylko do jego dokładnego doprowadzenia do wymiaru i poprawy jakości powierzchni po wcześniejszej obróbce (najczęściej po wierceniu, czasem po wytaczaniu).
W rozwiercaniu stosuje się rozwiertak (narzędzie wieloostrzowe). Charakterystyczne jest to, że:
- zostawia się mały naddatek do usunięcia (to odróżnia rozwiercanie od operacji zgrubnych),
- celem jest dokładność wymiarowa (tolerancja średnicy) oraz mniejsza chropowatość powierzchni otworu,
- narzędzie pracuje w już istniejącym otworze, a proces ma charakter stabilnej obróbki wykańczającej.
Dlatego na rysunku prawidłowa odpowiedź powinna przedstawiać sytuację, w której w otworze znajduje się rozwiertak i wykonywane jest wykańczanie średnicy. Rysunki pokazujące typowe wiercenie (wiertło kręte wykonujące otwór) nie opisują rozwiercania, bo wiercenie jest operacją zasadniczo zgrubniejszą i daje gorszą dokładność oraz większą chropowatość. Rysunki sugerujące wytaczanie również mogą być mylące: wytaczanie zwykle kojarzy się z pojedynczym ostrzem na wytaczadle i większą możliwością korekty geometrii, a nie z typową pracą rozwiertaka wieloostrzowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy rozwiercania, szukaj na rysunku narzędzia wieloostrzowego i kontekstu "po wierceniu" oraz celu w postaci pasowania, tolerancji i gładkości. To najczęstszy klucz odróżniający od wiercenia i wytaczania.
