W termodynamice nazwy przemian często wynikają wprost z warunku "co pozostaje stałe" w trakcie procesu. Przedrostek izo- oznacza "taki sam/stały", a druga część nazwy wskazuje wielkość fizyczną.
Poprawna jest odpowiedź "izobaryczna.", ponieważ przemiana izobaryczna to proces, w którym ciśnienie czynnika (np. gazu) jest stałe w czasie przemiany. W praktyce bywa to przybliżeniem np. ogrzewania gazu w cylindrze z tłokiem obciążonym stałą siłą (w modelu idealnym).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "izotermiczna." – w tej przemianie stała jest temperatura. Ciśnienie może się zmieniać, jeśli zmienia się objętość.
- "izochoryczna." – tu stała jest objętość (np. gaz w sztywnym zbiorniku). Wtedy wraz ze zmianą temperatury zmienia się ciśnienie.
- "adiabatyczna." – określa warunek braku wymiany ciepła z otoczeniem. W przemianie adiabatycznej nie zakłada się stałego ciśnienia; typowo ciśnienie i temperatura zmieniają się podczas sprężania/rozprężania.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj mapowanie jedna nazwa → jedna stała wielkość: izobaryczna (p = const), izotermiczna (T = const), izochoryczna (V = const). Adiabatyczna nie mówi, co jest stałe, tylko opisuje brak przepływu ciepła.
