Określenie "lek apteczny" dotyczy produktu leczniczego, który:
- jest sporządzony w aptece,
- jest wykonany zgodnie z przepisem przygotowania zawartym w farmakopei (czyli w oficjalnym zbiorze standardów i przepisów jakościowych),
- jest przeznaczony do wydawania bezpośrednio w tej aptece.
To zestaw cech, który odróżnia go od innych kategorii spotykanych w praktyce aptecznej.
Odpowiedź "gotowy" jest nieprawidłowa, ponieważ lek gotowy (w sensie klasyfikacji) jest przygotowywany przez wytwórcę w sposób przemysłowy i trafia do apteki jako gotowy produkt w opakowaniu handlowym. Sam fakt, że znajduje się w aptece, nie oznacza, że jest "apteczny".
Odpowiedź "recepturowy" również jest nieprawidłowa, bo lek recepturowy jest sporządzany w aptece na podstawie indywidualnej recepty dla konkretnego pacjenta. W tym pytaniu kluczowe jest wskazanie, że przepis przygotowania pochodzi z farmakopei, a nie z recepty lekarskiej. To typowy punkt, na którym zdający się mylą, bo oba leki są wykonywane w aptece.
Odpowiedź "parenteralny" nie pasuje, ponieważ opisuje drogę podania (pozajelitową), a nie sposób klasyfikacji leku ze względu na podstawę sporządzenia i miejsce wydania. Lek apteczny może mieć różne drogi podania, ale sama "parenteralność" nie definiuje kategorii w rozumieniu tego pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach warto podkreślić sobie w treści dwa słowa-klucze: "farmakopea" oraz "wydawanie bezpośrednio w tej aptece". Gdy pojawia się farmakopea jako źródło przepisu, najczęściej chodzi o lek apteczny, a gdy pojawia się recepta pacjenta – o lek recepturowy.
