W programach PLC (szczególnie w języku drabinkowym LD lub w schematach logicznych FBD) funkcję logiczną odczytuje się, analizując sposób połączenia warunków.
Koniunkcja (AND, ∧) występuje wtedy, gdy dwa warunki muszą być spełnione jednocześnie, czyli są połączone "szeregowo" w tej samej gałęzi logicznej. Zapisuje się to jako iloczyn logiczny, np. I0.0 ∧ I0.1.
Alternatywa (OR, ∨) występuje wtedy, gdy wystarczy spełnienie jednego z warunków, czyli gdy istnieją gałęzie równoległe prowadzące do tego samego wyniku. Zapisuje się to jako sumę logiczną, np. (warunek_1) ∨ (warunek_2).
W rozpatrywanej funkcji (I0.0 ∧ I0.1) ∨ I0.2 mamy więc układ mieszany:
- pierwsza część I0.0 ∧ I0.1 oznacza, że oba wejścia muszą być w stanie "1", aby ta gałąź była prawdziwa;
- druga część I0.2 jest niezależnym warunkiem, który samodzielnie może spełnić funkcję;
- symbol ∨ łączy te dwie możliwości, co oznacza: zadziała gałąź z I0.0 i I0.1 albo zadziała gałąź z I0.2.
Typowe pomyłki polegają na: zamianie ∧ z ∨ (szeregowo vs równolegle) oraz na pominięciu nawiasów. Nawiasy są kluczowe, bo pokazują, że koniunkcja dotyczy pary I0.0 i I0.1 jako jednego bloku logicznego, który dopiero potem jest sumowany logicznie z I0.2.
W praktyce taka logika często opisuje np. warunek uruchomienia: "(dwa warunki muszą być spełnione jednocześnie) lub (alternatywny warunek pozwala uruchomić)", co jest powszechne w układach blokad, obejść serwisowych i funkcjach bezpieczeństwa (z zachowaniem wymagań projektowych).
