Dobór skali w projekcie koncepcyjnym ma przede wszystkim zapewnić czytelność układu przestrzennego: stref funkcjonalnych, przebiegu alejek, lokalizacji głównych elementów (np. place, polany, zbiorniki wodne) oraz relacji z otoczeniem. Dla parku o powierzchni 5 ha skala 1:500 jest na ogół wystarczająco duża, aby rysunek nie był "ściśnięty", a jednocześnie pozwala objąć całość założenia na typowej planszy.
Odpowiedź "1:100" często sprawdza się w mniejszych założeniach lub przy opracowaniach fragmentów (np. skwer, mały dziedziniec). Dla 5 ha może powodować, że całość nie zmieści się wygodnie na arkuszu albo będzie wymagała dzielenia na wiele arkuszy, co nie jest celem koncepcji ogólnej.
Odpowiedź "1:10" jest skalą zdecydowanie detaliczną. Stosuje się ją do rozwiązań konstrukcyjnych i detali (np. obrzeża, nawierzchnie, elementy małej architektury), a nie do przedstawienia całego parku.
Odpowiedź "1:5000" jest skalą małą. Może być użyteczna w ujęciu przeglądowym (np. pokazanie położenia w mieście), ale w koncepcji zagospodarowania zwykle nie zapewnia odpowiedniej czytelności przebiegu ciągów i rozkładu funkcji.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o skalę zawsze porównaj cel rysunku (koncepcja ogólna vs detal) i wielkość obiektu. Im większy obiekt i im bardziej "ogólna" dokumentacja, tym skala zwykle jest mniejsza, ale nie może utracić czytelności podstawowych elementów.
