"Zawieszenie" protezy uda oznacza sposób utrzymania leja i całej protezy na kikucie tak, aby podczas chodu nie dochodziło do zsuwania się protezy oraz aby zapewnić stabilność w fazie przenoszenia. W praktyce klinicznej spotyka się kilka typowych grup rozwiązań.
- Pas (np. pas biodrowy) jest klasycznym sposobem wspomagania zawieszenia: przenosi część sił i pomaga utrzymać protezę w prawidłowym położeniu, zwłaszcza gdy warunki kikuta są trudne.
- Silikon odnosi się do stosowania linerów silikonowych i systemów linerowych, które poprawiają przyleganie, komfort oraz mogą współpracować z mechanizmem mocowania (zależnie od konstrukcji) – w każdym razie jest to realna kategoria rozwiązań zawieszenia.
- Podciśnienie (układ ssący/vacuum) wykorzystuje różnicę ciśnień do utrzymania protezy na kikucie; jest to rozpoznawalna i szeroko omawiana metoda zawieszenia w protezach kończyn dolnych.
Odpowiedź "klamry" jest nieprawidłową metodą zawieszenia protezy modularnej uda, ponieważ klamra sama w sobie nie stanowi standardowego mechanizmu zawieszenia na kikucie; jest co najwyżej elementem zapięcia pasa lub elementem spotykanym w innych wyrobach (np. w konstrukcjach ortotycznych). Dlatego w tym zestawie odpowiedzi to właśnie "klamry" pasują jako rozwiązanie, którego nie używa się do zawieszania protezy modularnej uda na kikucie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o zawieszenie myśl kategoriami pas / liner / podciśnienie / inne systemy przylegania leja, a nie pojedynczym "zapięciem" kojarzonym z ubraniem czy ortezą.
