Zadanie polega na sprawdzeniu, czy wyniki pomiarów mieszczą się w paśmie tolerancji charakterystyki czasowo-prądowej typu B. Kluczowe są dwa kroki: (1) obliczenie krotności prądu I/In, (2) porównanie punktu (krotność, czas) z obszarem między krzywymi granicznymi.
1) Obliczenie krotności I/In
- Dla A: 24/6 = 4 oraz t=1 s.
- Dla B: 100/10 = 10 oraz t=0,01 s.
- Dla C: 32/16 = 2 oraz t=100 s.
- Dla D: 120/20 = 6 oraz t=0,10 s.
2) Interpretacja pasma dla typu B
W charakterystyce typu B próg zadziałania członu elektromagnetycznego jest związany z zakresem około 3–5×In. Dla krotności powyżej 5×In wykres przechodzi w obszar bardzo szybkiego wyłączenia (człon zwarciowy), a górna granica dopuszczalnego czasu jest niska (na rysunku widoczna wyraźnie poniżej 0,1 s).
Dlaczego "D" jest poprawne
Dla wyłącznika D krotność wynosi 6, czyli jest to obszar I/In>5. Czas zadziałania 0,10 s wypada ponad górną granicą pasma tolerancji dla tego obszaru. Oznacza to, że aparat zadziałał zbyt wolno w stosunku do deklarowanej charakterystyki typu B.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne
- "A" (krotność 4, czas 1 s): punkt leży w strefie działania członu termicznego i mieści się w paśmie, więc nie wskazuje niezgodności.
- "B" (krotność 10, czas 0,01 s): mimo dużej krotności czas jest bardzo krótki, typowy dla działania członu elektromagnetycznego; punkt pozostaje w dopuszczalnym obszarze.
- "C" (krotność 2, czas 100 s): dla niewielkiej krotności prądu dopuszczalne są dłuższe czasy zadziałania (strefa przeciążeniowa), dlatego wynik nadal może mieścić się w paśmie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy wykresach logarytmicznych sprawdzaj najpierw, czy punkt jest w obszarze powyżej 5×In. Tam nawet "pozornie szybkie" 0,10 s może okazać się za wolne, bo granica dopuszczalna jest jeszcze niższa.
