Przedmiotem prawa autorskiego jest utwór, czyli rezultat działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci. W praktyce reklamowej takim utworem bywa tekst copywriterski, hasło, scenariusz spotu czy koncepcja kreatywna – o ile mają cechy twórcze i nie są wyłącznie banalnym, typowym sformułowaniem.
Odpowiedź "slogan reklamowy" jest poprawna, ponieważ slogan może spełniać przesłanki utworu: może być oryginalnym doborem słów, posiadać indywidualny styl lub nieoczywistą konstrukcję językową. Wtedy podlega ochronie jako utwór słowny, a korzystanie z niego wymaga uprawnienia (np. licencji) od podmiotu praw.
Pozostałe propozycje odwołują się do kategorii treści, które typowo nie są chronione prawem autorskim:
- "dokument urzędowy" – materiały o charakterze urzędowym są co do zasady wyłączone z ochrony prawnoautorskiej. Studenci często mylą "ważność" dokumentu z jego twórczym charakterem.
- "prosta informacja prasowa" – sama informacja (fakt) nie jest utworem; ochronie może podlegać ewentualnie twórcza forma opracowania, ale nie prosta notatka informacyjna.
- "opublikowany opis patentowy" – jest to treść związana z formalną procedurą urzędową i publikacją oficjalną; z perspektywy egzaminacyjnej traktuje się ją jako materiał niewchodzący w zakres typowej ochrony prawnoautorskiej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się określenia "urzędowy", "prosta informacja" albo dokumenty publikowane oficjalnie, to często są to sygnały wyłączeń. Z kolei elementy kreacji reklamowej mogą być utworami, ale wymagają minimalnej dozy oryginalności.
