W przypadku gdy przedsiębiorca zawiera dodatkową umowę zlecenia z własnym pracownikiem, kluczowe jest to, że zlecenie nie jest traktowane "jak typowe zlecenie osoby obcej", tylko podlega szczególnemu sposobowi oskładkowania i opodatkowania związanym z równoczesnym pozostawaniem w stosunku pracy.
Dlatego wynagrodzenie brutto z takiej umowy powinno zostać pomniejszone o komplet standardowych potrąceń po stronie pracownika:
- składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika (czyli te, które obniżają kwotę brutto do kwoty "po ZUS"),
- składkę na ubezpieczenie zdrowotne,
- zaliczkę na podatek dochodowy.
Odpowiedź wskazująca potrącenie "o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika, składkę zdrowotną i zaliczkę na podatek dochodowy" jest poprawna, bo obejmuje wszystkie elementy, które w praktyce kadrowo‑płacowej prowadzą od kwoty brutto do kwoty netto.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wariant "tylko o składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe" jest niepełny: w rozliczeniach nie ogranicza się potrąceń wyłącznie do tych dwóch pozycji, pomija bowiem inne obowiązkowe potrącenia, które wpływają na kwotę netto.
- Wariant "o składki na ubezpieczenia społeczne i zaliczkę na podatek dochodowy" pomija składkę zdrowotną, która standardowo jest częścią potrąceń przy ustalaniu wypłaty.
- Wariant "tylko o zaliczkę na podatek dochodowy" pomija część ubezpieczeniową, przez co zaniża potrącenia i prowadzi do błędnej kwoty netto.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy zleceniobiorca jest jednocześnie pracownikiem tego samego podmiotu. Ten jeden warunek często zmienia schemat naliczeń i zakres potrąceń.
