W zadaniach typu "który wyrób przyniesie najwyższy zysk na jednostkę produktu" kluczowe jest, aby wszystkie dane sprowadzić do tej samej podstawy porównawczej, czyli do 1 sztuki (albo 1 jednostki miary wskazanej w tabeli). Dopiero wtedy można rzetelnie ocenić, który wariant jest najbardziej opłacalny.
Metoda postępowania:
- Odczytaj z tabeli dane potrzebne do wyznaczenia przychodu na jednostkę (najczęściej jest to cena sprzedaży) oraz kosztów przypadających na jednostkę.
- Jeżeli tabela podaje wielkości dla partii (np. dla 100 sztuk) albo w różnych jednostkach, najpierw wykonaj przeliczenie na 1 sztukę (podziel wartości przez liczbę sztuk w partii lub zastosuj odpowiedni przelicznik).
- Policz zysk jednostkowy dla każdego wyrobu: zysk = przychód jednostkowy − koszt jednostkowy.
- Porównaj uzyskane zyski jednostkowe. Najlepszy jest wyrób z najwyższą wartością zysku na jednostkę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi bywają wybierane błędnie?
- Wariant z najwyższą ceną sprzedaży nie musi być najlepszy, jeśli ma też wysokie koszty – to typowe pomylenie przychodu z zyskiem.
- Wariant z najniższym kosztem jednostkowym też nie zawsze wygrywa, jeśli jednocześnie ma bardzo niski przychód (np. niską cenę).
- Częsty błąd polega na porównaniu wartości "z tabeli" bez przeliczenia na jednostkę (np. porównuje się wyniki dla różnych partii). Taki skrót myślowy prowadzi do nieporównywalnych wyników.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, zapisz obok każdego wyrobu krótką notatkę: "zysk/szt." i policz konsekwentnie dla wszystkich pozycji. Dopiero potem wybierz maksimum. Taki schemat minimalizuje ryzyko pomyłki rachunkowej i interpretacyjnej.
