KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 27.
Pracownik wynagradzany w systemie akordu progresywnego wykonał w bieżącym miesiącu 160 sztuk wyrobów gotowych zgodnie z normą jakościową. Korzystając z tabeli stawek akordowych, oblicz wynagrodzenie brutto pracownika.
Ilustracja przedstawia tabelę stawek akordowych, która jest używana w kontekście egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W akordzie progresywnym stawki z tabeli stosuje się do kolejnych przedziałów produkcji, a nie do całej liczby sztuk.
Dlatego dla 160 szt.: 100×25 zł + 50×35 zł + 10×45 zł = 2 500 zł + 1 750 zł + 450 zł = 4 700 zł brutto.

Pełne wyjaśnienie:

Akord progresywny polega na tym, że kolejne partie (przedziały) wykonanych wyrobów są rozliczane według coraz wyższych stawek. Kluczowe jest więc rozbicie liczby wykonanych sztuk na zakresy wskazane w tabeli i policzenie każdej części osobno.

Dla produkcji 160 sztuk (spełniających normę jakościową) i tabeli progów: 1–100 szt. po 25 zł/szt., 101–150 szt. po 35 zł/szt., 151–200 szt. po 45 zł/szt., obliczenie przebiega następująco:

  • pierwsze 100 sztuk: 100 × 25 zł = 2 500 zł,
  • kolejne 50 sztuk (od 101 do 150): 50 × 35 zł = 1 750 zł,
  • pozostałe 10 sztuk (od 151 do 160): 10 × 45 zł = 450 zł.

Suma wynagrodzenia akordowego: 2 500 zł + 1 750 zł + 450 zł = 4 700 zł brutto.

Dlaczego pozostałe propozycje wyników są błędne? Kwota 7 200,00 zł odpowiada typowemu błędowi, w którym ktoś mnoży całość przez najwyższą stawkę (160×45), czyli traktuje akord progresywny jak "jedną stawkę za wszystko". Kwota 5 700,00 zł sugeruje niewłaściwe przypisanie zbyt wielu sztuk do wyższych stawek lub pomylenie liczności przedziałów. Kwota 4 610,00 zł zwykle wynika z pomyłki rachunkowej (np. złe wyliczenie liczby sztuk w ostatnim przedziale lub błędne sumowanie).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wypisz progi z tabeli, policz ile sztuk wpada do każdego progu, a dopiero potem wykonaj mnożenia i dodaj wyniki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Akord progresywny to system, w którym stawka za sztukę rośnie po przekroczeniu kolejnych progów produkcji. W akordzie prostym stawka jest stała niezależnie od liczby sztuk. W progresywnym musisz rozliczać produkcję przedziałami, zgodnie z tabelą stawek.
1) Odczytaj progi i stawki z tabeli.
2) Podziel liczbę sztuk na części przypisane do każdego progu.
3) Policz wartość każdej części: liczba sztuk × stawka.
4) Zsumuj wyniki. To daje wynagrodzenie brutto w akordzie progresywnym.
Bo w akordzie progresywnym najwyższa stawka dotyczy tylko ostatniego przedziału, a nie wszystkich sztuk. Mnożenie całości przez najwyższą stawkę zamienia zadanie w akord "jednostopniowy" i zawyża wynik. Egzamin często sprawdza właśnie ten błąd.
Traktuj progi jako zakresy. Przykładowo dla 160 sztuk i progów 1–100, 101–150, 151–200: do pierwszego progu wchodzi 100 sztuk, do drugiego 50 sztuk, a do trzeciego pozostałe 10 sztuk. Dopiero potem wykonujesz mnożenia.
Oznacza, że stawka z tego wiersza dotyczy sztuk o numerach od 101 do 150 (czyli kolejnych po pierwszych 100). To jest typowa konwencja progowa: pierwsza setka ma niższą stawkę, a dopiero kolejne sztuki "wpadają" do wyższych stawek.
W typowym rozliczeniu akordowym (tak jak w treści zadania) do wynagrodzenia liczą się wyłącznie sztuki spełniające normę jakościową. Braki i sztuki niezgodne z normą zwykle nie są zaliczane do ilości rozliczanej, bo akord ma wynagradzać efektywną, poprawną produkcję.
Najczęstsze pułapki to:
  • mnożenie całej produkcji przez najwyższą stawkę,
  • pomylenie granic progów (np. gdzie należy sztuka nr 100 i 101),
  • pominięcie któregoś przedziału,
  • błędy w odejmowaniu liczby sztuk dla kolejnego progu.
Sprawdź, czy suma sztuk z przedziałów daje dokładnie liczbę z zadania (np. 100+50+10=160). Następnie policz osobno wartości dla przedziałów i skontroluj dodawanie. Dodatkowo oceń "logicznie": wynik powinien być większy niż 160×25 i mniejszy niż 160×45.
Stosuje się go, gdy można wiarygodnie mierzyć ilość efektów pracy (np. liczba sztuk) i chce się silniej motywować do przekraczania norm produkcyjnych. System czasowy (stawka za godzinę) jest częstszy tam, gdzie efekt trudno policzyć w sztukach lub liczy się stała dyspozycyjność.
Ćwicz: odczyt z tabel, rozbijanie liczby sztuk na progi oraz szybkie rachunki. Pomaga robienie krótkiej tabelki pomocniczej: próg → liczba sztuk → stawka → wartość. Na egzaminie najpierw zorganizuj dane, dopiero potem licz.
info

Statystycznie 40% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Opis tabeli w załączonej ilustracji (Tabela stawek akordowych: 1–100: 25,00 zł; 101–150: 35,00 zł; 151–200: 45,00 zł) – analiza obrazu w kontekście zadania, dostęp: 2026-03-01

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw rachunkowości i wynagrodzeń (dział: systemy wynagradzania)
  • Zbiory zadań z listy płac i naliczania wynagrodzeń akordowych
  • Materiały dydaktyczne z przedsiębiorczości/organizacji pracy dotyczące systemów motywacyjnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego