W zadaniu szukamy minimalnej powierzchni magazynu (powierzchni podłogi), zakładając brak luzów manipulacyjnych. Kluczowe jest rozróżnienie, które ładunki można piętrzyć, a których nie.
Skrzynie zajmują po 1,2 m² każda, a jednocześnie mogą być układane w dwóch warstwach. To oznacza, że na podłodze musimy zapewnić miejsca tylko dla liczby skrzyń w jednej warstwie. Skoro maksymalnie składowanych jest 22 skrzyń i są 2 warstwy, to na jedną warstwę przypada 22 / 2 = 11 skrzyń. Powierzchnia dla skrzyń wynosi więc: 11 × 1,2 m² = 13,2 m².
Beczki mają po 1,4 m² i nie mogą być piętrzone, więc każda musi stać na podłodze osobno. Dla 4 beczek potrzebujemy: 4 × 1,4 m² = 5,6 m².
Następnie sumujemy powierzchnie obu grup ładunków:
13,2 m² + 5,6 m² = 18,8 m².
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wynik odpowiadający zsumowaniu 22 × 1,2 z 4 × 1,4 oznacza nieuwzględnienie piętrzenia skrzyń (liczenie, jakby wszystkie stały w jednej warstwie). Inne większe wyniki mogą wynikać z dodatkowego, nieuzasadnionego w tym zadaniu "zapasu" lub z błędnych działań na liczbach dziesiętnych. Ponieważ polecono liczyć bez luzów manipulacyjnych, przyjmujemy wyłącznie sumę wymaganych pól składowania.
