Zadanie sprawdza typowe myślenie z obszaru planowania materiałowego: trzeba rozróżnić, ile wyrobów należy wyprodukować, a dopiero potem policzyć, ile komponentów będzie do tego potrzebnych oraz uwzględnić stan magazynowy komponentu.
Krok 1: ustalenie brakującej liczby dekoderów
Sklep zamówił 120 sztuk dekoderów. W magazynie producenta jest 50 sztuk wyrobu gotowego, więc tej części nie trzeba już produkować. Do wytworzenia pozostaje: 120 − 50 = 70 sztuk.
Krok 2: zapotrzebowanie brutto na pamięć
Pytanie odwołuje się do struktury wyrobu gotowego (czyli informacji, ile sztuk danego elementu wchodzi w skład 1 dekodera). Z przyjętego wyniku wynika, że 1 dekoder wymaga 2 sztuk pamięci. Zatem dla 70 dekoderów zapotrzebowanie brutto wynosi: 70 × 2 = 140 sztuk pamięci.
Krok 3: zapotrzebowanie netto (do zabezpieczenia)
W magazynie jest już 15 sztuk pamięci. Tę ilość można wykorzystać, więc realna potrzeba pozyskania (np. zamówienia/uruchomienia pobrania z innego miejsca) to: 140 − 15 = 125 sztuk. Dlatego poprawna jest odpowiedź "125 sztuk."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "140 sztuk." — odpowiada zapotrzebowaniu brutto, ale pomija stan magazynowy 15 sztuk pamięci. To częsty błąd: policzenie potrzeb do produkcji bez przejścia na zapotrzebowanie netto.
- "225 sztuk." — taki wynik zwykle wynika z błędnego przeliczenia liczby dekoderów do produkcji (np. liczenia od 120 i/lub przyjęcia innej liczby pamięci na wyrób) albo z nieprawidłowego dodawania/odejmowania stanów.
- "240 sztuk." — najczęściej jest skutkiem policzenia dla całego zamówienia 120 sztuk przy współczynniku 2 (120×2=240) i całkowitego pominięcia faktu, że 50 dekoderów jest już gotowych.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach ze "strukturą wyrobu" zawsze najpierw policz brakującą produkcję (zamówienie − zapas wyrobu gotowego), potem zapotrzebowanie brutto z BOM, a na końcu zapotrzebowanie netto po odjęciu zapasu komponentu.
