W ewidencji produkcyjnej często rozdziela się: (1) rejestrację kosztów w ciągu okresu oraz (2) ich rozliczenie na obiekty kalkulacji (np. wyroby gotowe) i na wynik. Jeśli jednostka prowadzi ewidencję wyrobów gotowych według planowanego kosztu wytworzenia, to bieżące przyjęcia/rozchody magazynowe mogą być ujmowane w wartościach planowanych, a następnie wykonuje się PK – przeksięgowania związane z kosztami rzeczywistymi.
Treść operacji "PK – przeksięgowanie rzeczywistych kosztów wytworzenia wyrobów gotowych" wskazuje, że celem jest przeniesienie (zamknięcie) kosztów z kont kosztów działalności podstawowej na konto służące do ich rozliczenia. Ekonomicznie oznacza to: koszty rzeczywiste mają zostać ujęte w rozliczeniu, a nie pozostawać na koncie kosztowym jako nierozliczone.
Dlatego poprawny zapis to Wn Rozliczenie kosztów działalności oraz Ma Koszty działalności podstawowej. Strona Wn na koncie rozliczeniowym pokazuje "zgromadzenie" kwot do dalszego rozliczenia, a strona Ma na koncie kosztów podstawowych zmniejsza (zamyka) koszty, które są przenoszone.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- Wskazania z kontem Wyroby gotowe pasują raczej do operacji magazynowej (przyjęcie wyrobów do magazynu), a nie do samego przeksięgowania kosztów rzeczywistych w PK.
- Zapis Wn Koszty działalności podstawowej i Ma Rozliczenie kosztów działalności ma odwrócony sens: zwiększa koszty zamiast je przenieść, co jest sprzeczne z "przeksięgowaniem" kosztów na rozliczenie.
- Zapis Wn Wyroby gotowe i Ma Rozliczenie kosztów działalności miesza rozliczenie kosztów z ewidencją zapasów; bez dodatkowych informacji nie wynika, że PK ma dotyczyć zwiększenia zapasu, tylko przeksięgowania kosztów rzeczywistych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy PK najpierw zidentyfikuj, czy to korekta/przeniesienie kosztów (wtedy zwykle wchodzą konta rozliczeniowe), czy operacja magazynowa (wtedy wchodzą konta zapasów, np. wyroby). Dopiero potem dobierz Wn/Ma zgodnie z logiką "przenoszę z… na…".
