W opisie wskazano: produkcja masowa, jeden asortyment oraz nieskomplikowane produkty. To zestaw przesłanek typowy dla sytuacji, w której koszty są względnie jednorodne, a celem jest szybkie ustalenie kosztu jednostkowego bez rozbudowanego przypisywania kosztów do wielu wyrobów lub do pojedynczych zleceń.
Dlatego właściwa jest odpowiedź "podziałową prostą". W tej metodzie koszt jednostkowy wyznacza się w uproszczeniu jako iloraz: łączne koszty poniesione na produkcję w danym okresie / liczba wytworzonych jednostek wyrobu. Metoda pasuje szczególnie wtedy, gdy nie ma potrzeby różnicowania kosztów pomiędzy różne produkty.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "doliczeniową zleceniową" stosuje się wtedy, gdy koszty gromadzi się i rozlicza na poziomie konkretnego zlecenia (produkcja jednostkowa lub małoseryjna, indywidualizacja). Przy produkcji masowej jednego wyrobu taka szczegółowość zwykle nie jest potrzebna.
- "doliczeniową asortymentową" wiąże się z sytuacją, gdy trzeba kalkulować koszty dla różnych asortymentów (więcej niż jeden wyrób) i przypisać do nich koszty bezpośrednie oraz odpowiednio rozliczyć koszty pośrednie. Tu wyraźnie wskazano jeden asortyment.
- "podziałową ze współczynnikami" jest typowa dla produkcji, w której powstaje wiele wyrobów (np. różniących się asortymentem lub parametrami), a koszty wspólne trzeba podzielić przy użyciu współczynników przeliczeniowych. Skoro jest jeden asortyment, nie ma podstaw do stosowania współczynników.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeden wyrób + masowo → zwykle kalkulacja podziałowa prosta; wiele wyrobów → rozważa się współczynniki lub inne podejścia; indywidualne zlecenia → kalkulacja zleceniowa.
