W modelu konkurencji doskonałej rynek ma kilka klasycznych cech: działa na nim wielu sprzedawców i wielu nabywców, oferowany produkt jest w dużej mierze jednorodny, a wejście na rynek (rozpoczęcie sprzedaży) nie jest istotnie blokowane przez bariery. W takiej sytuacji pojedyncze przedsiębiorstwo jest zwykle biorcą ceny – dostosowuje się do ceny rynkowej, bo jego skala jest zbyt mała, aby ją samodzielnie kształtować.
Jeżeli tabela w zadaniu wskazuje właśnie takie cechy (duża liczba podobnych dostawców, brak dominującej firmy, brak silnego zróżnicowania produktu), to poprawną odpowiedzią jest konkurencja doskonała.
- Pełny monopol jest nieprawidłowy, gdy na rynku nie ma jednego wyłącznego sprzedawcy. Monopol wiąże się z bardzo silnymi barierami wejścia (np. prawny zakaz konkurencji, kontrola kluczowego zasobu) i zwykle znacznym wpływem monopolisty na cenę.
- Oligopol odpada, gdy sprzedawców jest wielu. Oligopol to rynek zdominowany przez kilka dużych firm, które wzajemnie na siebie reagują (np. konkurencja cenowa między kilkoma liderami).
- Konkurencja monopolistyczna nie pasuje, gdy produkt nie jest wyraźnie zróżnicowany. W tym modelu jest wielu sprzedawców, ale konkurują oni m.in. marką, cechami produktu, usługą, co daje każdemu pewien (choć ograniczony) wpływ na cenę.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw porównaj w tabeli liczbę sprzedawców oraz zróżnicowanie produktu, a dopiero potem bariery wejścia i wpływ na cenę – to najszybciej odróżnia cztery podstawowe modele rynku.
