KWALIFIKACJA SPL5 - STYCZEŃ 2017 (test 2)

PYTANIE NR 19.
Przedsiębiorstwo "TRANS" przedstawiło cztery rodzaje cenników usług transportowych dotyczących przewozu ładunków na odległość 325 km. Który cennik przewozu jest najkorzystniejszy cenowo dla nadawcy ładunku?
Ilustracja przedstawia tabelę z czterema różnymi cennikami usług transportowych, które dotyczą przewozu ładunków na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najkorzystniejszy cennik to ten, który daje najniższy koszt całkowity przewozu dla 325 km po uwzględnieniu wszystkich elementów taryfy (np. stawki za km, opłat stałych, minimów). Po przeliczeniu wartości z czterech cenników najmniejszą kwotę daje wariant wskazany jako "B".

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu nie porównuje się "na oko" samych stawek, tylko pełną cenę przewozu dla podanej odległości, czyli dla 325 km. Każdy cennik może mieć inną konstrukcję: jedne bazują na stawce za kilometr, inne zawierają opłatę stałą (np. podstawienie pojazdu), minimalną wartość zlecenia albo progi kilometrowe.

Aby poprawnie wybrać najtańszą ofertę, należy:

  • odczytać z każdego cennika wartości właściwe dla odległości 325 km (uwaga na progi i przedziały),
  • policzyć koszt całkowity: koszt = część zmienna (np. stawka × 325 km) + część stała (jeśli występuje),
  • sprawdzić, czy cennik nie narzuca minimum (jeżeli wyliczona kwota jest niższa od minimum, trzeba przyjąć minimum),
  • porównać otrzymane kwoty i wskazać najmniejszą.

Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu takiego porównania daje najniższy koszt całkowity dla 325 km.

Pozostałe propozycje są błędne, bo w przeliczeniu dla 325 km wychodzą drożej: albo mają wyższą stawkę jednostkową, albo suma (stawka + opłaty stałe) jest większa, albo zadziała próg/minimum podnoszące końcową kwotę. Częsty błąd na egzaminie polega na wybraniu wariantu z najniższą stawką za km bez dodania opłat stałych lub bez sprawdzenia minimalnej opłaty.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj cztery wyniki w tej samej postaci (np. "cena dla 325 km = … zł") i dopiero wtedy porównuj. To ogranicza pomyłki i ułatwia kontrolę rachunków.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Policz koszt całkowity dla 325 km w każdym cenniku: część zmienna (np. stawka × 325) plus wszystkie opłaty stałe i dodatki. Następnie sprawdź, czy nie ma minimum lub progów km, i porównaj cztery końcowe kwoty. Najniższa wygrywa.
Koszt całkowity to kwota, którą realnie zapłaci nadawca po zsumowaniu wszystkich elementów z cennika: stawek zależnych od odległości/masy oraz opłat stałych (np. podstawienie, administracja), a także po uwzględnieniu ewentualnych minimów i progów taryfowych.
Bo dwa cenniki mogą mieć podobną stawkę za km, ale różne opłaty stałe albo minimalną wartość zlecenia. Wtedy wariant z niższą stawką może finalnie wyjść drożej. Na egzaminie liczy się wynik dla konkretnej odległości (tu 325 km), a nie sam parametr taryfy.
Najczęściej spotyka się opłaty niezależne od kilometrów, np. za podstawienie pojazdu, obsługę zlecenia, postój, przygotowanie dokumentów. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest, by je dodać do części zmiennej, zamiast patrzeć wyłącznie na stawkę jednostkową.
Minimalna opłata działa wtedy, gdy wyliczona kwota (np. stawka × km) jest niższa niż próg minimalny. W praktyce oznacza to, że nadawca zapłaci co najmniej wartość minimalną. W zadaniach porównawczych trzeba sprawdzić to dla każdego cennika, bo minimum może zmienić ranking ofert.
Stosuj jeden schemat: (1) wypisz dane z cennika, (2) policz część zmienną, (3) dodaj stałe składniki, (4) sprawdź minimum/progi, (5) zapisz wynik jako "cena dla 325 km". Dopiero wtedy porównuj. Dodatkowo wykonaj krótką kontrolę: czy większa stawka nie dała przypadkiem mniejszego wyniku.
Zależy od tego, jak są podane dane w cenniku/załączniku. Jeżeli cenniki podają kwoty bez informacji o podatkach, zwykle porównuje się wartości w tej samej formie (wszystkie netto albo wszystkie brutto). Na egzaminie kluczowa jest spójność: porównuj te same rodzaje kwot.
Najczęstsze pomyłki to: pomijanie opłaty stałej, złe odczytanie przedziału w tabeli (np. 300–350 km), nieuwzględnienie minimalnej opłaty oraz szybkie wybranie "najniższej stawki" bez obliczenia całej kwoty. Pomaga tabela z czterema wynikami i porównanie dopiero na końcu.
Próg kilometrowy oznacza, że dla różnych zakresów odległości obowiązują różne stawki lub zasady naliczania. Dla 325 km trzeba użyć dokładnie tego wiersza/przedziału, który obejmuje 325. Błąd polega na wzięciu stawki z sąsiedniego progu, co zmienia wynik porównania.
Sprawdza umiejętność praktycznej kalkulacji i porównania ofert: poprawne odczytanie danych z cenników, policzenie kosztu dla konkretnej odległości oraz wybór wariantu o najniższej cenie. To kompetencja typowa w pracy spedytora przy ofertowaniu i obsłudze zapytań klientów.
info

Statystycznie 47% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Najkorzystniejszy cennik to ten, który daje najniższy koszt całkowity przewozu dla 325 km po uwzględnieniu wszystkich elementów taryfy (np. stawki za km, opłat stałych, minimów)."

Materiały:

  • Zadania ćwiczeniowe z kalkulacji kosztów przewozu na podstawie tabel taryfowych
  • Materiały dydaktyczne z podstaw kalkulacji spedycyjnej (stawki, opłaty dodatkowe, minima)
  • Arkusze egzaminacyjne z kwalifikacji dotyczących organizacji transportu i obsługi klienta (zadania z cennikami)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego