W zadaniu kluczowe jest kryterium podane wprost: "najkorzystniejszym ze względu na swoją ładowność". Oznacza to, że wybór ma wynikać przede wszystkim z porównania wymaganej ładowności z możliwościami kategorii taboru.
Krok 1: ustalenie masy całej partii ładunku.
Masz 20 paletowych jednostek ładunkowych, a każda ma masę brutto 700 kg. Łączna masa brutto wynosi więc 20 × 700 kg = 14 000 kg. To jest wielkość, którą trzeba odnieść do ładowności pojazdu.
Krok 2: dobór kategorii taboru.
Przy takiej masie zlecenia najrozsądniej wybierać pojazd z grupy ciężarowej o dużej ładowności, czyli tabor wysokotonażowy. W praktyce spedycyjnej taka kategoria jest kojarzona z pojazdami przeznaczonymi do przewozu dużych partii ładunków (np. wielu palet) i z reguły zapewnia zapas ładowności w porównaniu z mniejszymi pojazdami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "niskotonażowy" – to kategoria o relatywnie małej ładowności, typowa raczej dla mniejszych zleceń. Przy dużej partii rośnie ryzyko, że nie uda się zabrać całości jednym pojazdem.
- "średniotonażowy" – może być mylący, bo brzmi "w sam raz", ale przy 14 000 kg wciąż jest to bardzo duże obciążenie; wybór ma być najkorzystniejszy z punktu widzenia ładowności, więc większa kategoria jest właściwsza.
- "dostawczy" – w języku branżowym często oznacza pojazd do dystrybucji, o ograniczonej ładowności i przestrzeni ładunkowej. Przy 20 paletach i dużej masie całkowitej zwykle nie spełnia wymagań jednorazowego przewozu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się "palety" i masa jednostkowa, najpierw policz masę całej partii, a dopiero potem dobieraj tabor. Unikniesz typowego błędu wyboru na podstawie jednej palety zamiast całego zlecenia.
