Wskaźnik wydajności pracy "500 sztuk na jednego pracownika rocznie" oznacza, że jeden pracownik w ciągu roku wytwarza przeciętnie 500 sztuk wyrobów. Mając plan produkcji na poziomie 36 000 sztuk, najpierw oblicza się, ilu pracowników łącznie jest potrzebnych do wykonania tego planu:
1) Obliczenie wymaganego zatrudnienia
36 000 / 500 = 72
To znaczy, że aby wytworzyć 36 000 sztuk przy podanej wydajności, przedsiębiorstwo powinno dysponować około 72 pracownikami (w ujęciu etatów) w roku planowanym.
2) Obliczenie liczby nowych pracowników
Skoro w roku bazowym zatrudniano 65 pracowników, to zapotrzebowanie na nowe osoby wynosi różnicę między stanem wymaganym a stanem posiadanym:
72 − 65 = 7
Odpowiedź "7 pracowników" jest więc poprawna, bo wynika bezpośrednio z przeliczenia planu produkcji na liczbę etatów i porównania jej z aktualnym zatrudnieniem.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "6 pracowników" oznaczałoby łączne zatrudnienie 71 osób, co przy wydajności 500 sztuk dałoby 71 × 500 = 35 500 sztuk, czyli mniej niż plan.
- "5 pracowników" daje łącznie 70 osób i 70 × 500 = 35 000 sztuk, także poniżej planu.
- "8 pracowników" daje łącznie 73 osoby i 73 × 500 = 36 500 sztuk; to byłoby zatrudnienie większe niż konieczne przy założeniu, że wskaźnik 500 jest pewny i nie trzeba bufora.
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: zapotrzebowanie na pracowników = plan produkcji / wydajność na pracownika, a dopiero potem liczyć różnicę względem stanu zatrudnienia, aby dostać liczbę nowych pracowników.
