Strategie rotacji kopii zapasowych opisują jak używa się kolejnych nośników (lub zestawów kopii) w czasie i jak długo przechowuje się historię danych. W praktyce chodzi o kompromis między bezpieczeństwem (dłuższa historia) a kosztem/pojemnością (mniej nośników, więcej nadpisań).
Odpowiedź "wieża Hanoi" pasuje do diagramów, które przedstawiają hierarchiczny schemat rotacji: część nośników jest używana bardzo często (krótka retencja), a część rzadko (dłuższa retencja). Nazwa nawiązuje do znanej łamigłówki, gdzie obowiązuje określony wzorzec przenoszenia "krążków" między "słupkami" — analogicznie do kontrolowanego cyklu użycia nośników.
Odpowiedź "round-robin" opisuje prostą rotację "po kolei": nośniki wykorzystuje się sekwencyjnie, a po dojściu do końca wraca się do początku i nadpisuje najstarsze kopie. Taki schemat nie ma typowej, wielopoziomowej hierarchii retencji, więc nie pasuje do diagramów pokazujących różne częstotliwości użycia.
Odpowiedź "dziadek-ojciec-syn" (GFS) to klasyczny model, w którym kopie dzienne, tygodniowe i miesięczne tworzą trzy poziomy retencji. Jeżeli diagram nie pokazuje wyraźnie podziału na okresy (np. dzienne/tygodniowe/miesięczne) i zamiast tego prezentuje charakterystyczny algorytmiczny wzorzec rotacji, będzie to inny schemat niż GFS.
Odpowiedź "uproszczony GFS" bywa używana potocznie w materiałach szkoleniowych, ale sama nazwa jest mniej standardowa i zależna od autora. Jeżeli diagram odpowiada konkretnemu, nazwanym w literaturze schematowi "wieży Hanoi", to właśnie ta odpowiedź najlepiej identyfikuje strategię.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy diagram pokazuje prostą kolejkę (round-robin), trzy poziomy czasu (GFS), czy hierarchiczny wzorzec częstotliwości użycia (wieża Hanoi). Dopiero potem wybieraj nazwę.
