W silniku indukcyjnym poślizg opisuje różnicę między prędkością synchroniczną pola wirującego a prędkością wirnika. Zmienia się on wraz z obciążeniem: przy małym obciążeniu poślizg jest niewielki, a wraz ze wzrostem momentu obciążenia poślizg rośnie.
Szczególnie ważnym punktem na charakterystyce jest poślizg krytyczny, czyli taki poślizg, dla którego silnik rozwija moment krytyczny (maksymalny). Jest to maksimum krzywej momentu elektromagnetycznego w funkcji poślizgu (albo równoważnie punkt "załamania" na wykresie prędkość–moment, zależnie od sposobu przedstawienia). Z praktycznego punktu widzenia ten punkt wyznacza granicę: do momentu maksymalnego wzrost obciążenia powoduje wzrost momentu elektromagnetycznego i silnik może ustalić nowy stan pracy, natomiast po przekroczeniu maksimum moment silnika maleje mimo dalszego wzrostu poślizgu, co sprzyja utracie stabilności i "zduszeniu" napędu.
Dlatego, gdy pytanie dotyczy tego, gdzie występuje poślizg krytyczny, należy na rysunku znaleźć punkt odpowiadający maksimum momentu (szczyt charakterystyki). W tym zadaniu przypisano go do oznaczenia "3".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeśli wskazują punkty inne niż maksimum momentu, np.:
- punkt pracy z małym poślizgiem (blisko prędkości synchronicznej) – dotyczy normalnej pracy przy niewielkim obciążeniu, nie poślizgu krytycznego,
- punkt rozruchu (poślizg bliski 1) – to stan startu, a nie warunek momentu maksymalnego,
- punkt w obszarze "za maksimum" – odpowiada pracy przeciążeniowej o obniżonym momencie, co nie jest definicją poślizgu krytycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli masz wątpliwości, najpierw zidentyfikuj na wykresie największy moment, a dopiero potem odczytaj numer punktu – nazwa "krytyczny" w tym kontekście odnosi się do maksimum momentu, a nie do rozruchu.
