Zadanie sprawdza umiejętność obmiaru powierzchni na podstawie rysunku pomieszczenia. W praktyce budowlanej takie obliczenie jest potrzebne m.in. do określenia, ile materiału trzeba zamówić na posadzkę (tu: suchy jastrych gipsowy) oraz do sporządzenia przedmiaru/obmiaru robót.
Poprawna metoda polega na tym, aby:
- Odczytać wymiary z rysunku (lub ze skali, jeśli rysunek jest skalowany).
- Podzielić figurę złożoną na kilka prostszych figur, najczęściej prostokątów.
- Obliczyć pole każdej części (dla prostokąta: długość × szerokość).
- Zsumować pola wszystkich części; jeśli w kształcie występuje "wycięcie"/wnęka, jej pole należy odjąć.
- Sprawdzić jednostki: wynik pola podajemy w m2.
Odpowiedź "32 m2" jest poprawna, ponieważ odpowiada wynikowi sumowania (i ewentualnego odejmowania) pól elementarnych figur tworzących rzut podłogi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości typu "40 m2" często wynikają z nieuprawnionego uproszczenia kształtu do większego prostokąta (zignorowania wnęki) albo z pomylenia jednego wymiaru. "20 m2" może być skutkiem policzenia tylko części pomieszczenia (pominięcie jednego fragmentu po podziale). "12 m2" bywa efektem policzenia pola samej wnęki lub jednego z prostokątów składowych zamiast całej powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź wynik "na zdrowy rozsądek" (czy jest zbliżony do pola prostokąta obejmującego całość) oraz upewnij się, że operujesz na metrach, a nie na centymetrach, i że zapisujesz m2, nie m.
