Tymczasowa konstrukcja z elementów wielokrotnego użytku, pokazywana zwykle jako zestaw ram/płyt z ściągami i usztywnieniami, odpowiada deskowaniu (szalunkowi) ściennemu. Jego podstawową funkcją jest:
- nadanie geometrii świeżemu betonowi (kształt, grubość, pionowość ściany),
- utrzymanie mieszanki i przejęcie parcia świeżego betonu do czasu uzyskania odpowiedniej wytrzymałości,
- umożliwienie powtarzalności – elementy są demontowane i używane na kolejnych odcinkach robót.
Dlatego poprawne jest zastosowanie jako deskowanie monolitycznej ściany żelbetowej – "monolitycznej", czyli betonowanej na miejscu w deskowaniu.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności i rozwiązania:
- Rektyfikacja prefabrykowanej płyty ściennej dotyczy montażu prefabrykatów: ustawiania, pionowania i korekty położenia elementu przy użyciu zastrzałów/mocowań montażowych, a nie szalunku do betonowania wylewanego na budowie.
- Przejmowanie naporu gruntu w wykopie realizuje się przez obudowy i rozparcia wykopów (ścianki, rozpory, systemy zabezpieczeń), których celem jest stateczność skarp/ścian wykopu, a nie formowanie betonu ściany monolitycznej.
- Podparcie stalowych belek nadprożowych wykonuje się podporami montażowymi/stemplami i belkami rozdzielczymi; to podparcie elementu konstrukcyjnego, a nie konstrukcja kształtująca beton.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli konstrukcja "zamyka" przestrzeń i ma powierzchnie kontaktu z betonem (płyty/poszycie), myśl o deskowaniu; jeśli "trzyma grunt" – to obudowa wykopu; jeśli "ustawia prefabrykat" – to zastrzały montażowe; jeśli "podtrzymuje belkę" – to podpory/stemple.
