Urządzenie określone jako nitownica pneumatyczna służy do wykonywania połączeń nitami (najczęściej nitami zrywalnymi) z wykorzystaniem energii sprężonego powietrza. W praktyce warsztatowej rozpoznaje się je po kilku typowych cechach: kształcie pistoletowym ułatwiającym pracę jedną ręką, widocznym przyłączu do instalacji pneumatycznej (króciec, szybkozłączka lub przewód) oraz końcówce roboczej (tzw. "nosek"), w którą wkłada się nit.
Odpowiedź "nitownica hydrauliczna" bywa mylona z pneumatyczną, ponieważ obie generują dużą siłę. W ujęciu egzaminacyjnym kluczowe jest jednak źródło zasilania i typowe elementy zewnętrzne: narzędzia pneumatyczne mają przyłącze powietrza i współpracują ze sprężarką oraz układem przygotowania powietrza. Wersje hydrauliczne częściej kojarzą się z układem cieczowym (siłownik/pompa/zbiornik) lub inną charakterystyką zasilania – na fotografii zwykle widać inne rozwiązania niż typowy króciec pneumatyczny.
Odpowiedzi "zgrzewarka punktowa" i "zgrzewarka liniowa" dotyczą zupełnie innego procesu łączenia: zgrzewanie polega na miejscowym nagrzaniu materiału prądem i dociśnięciu elektrodami. Takie urządzenia mają charakterystyczne ramiona, elektrody oraz elementy zasilania elektrycznego (często masywniejsza konstrukcja stanowiskowa). Nie posiadają "noska" typowego dla nitownicy, ponieważ nie pracują na nicie, tylko na styku łączonych blach.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach ze zdjęciem najpierw ustal rodzaj procesu (nitowanie czy zgrzewanie), a dopiero potem źródło energii narzędzia (pneumatyka/hydraulika/elektryka). To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi na podstawie samego ogólnego kształtu urządzenia.