W zestawie do wykonywania otworów strzałowych wyróżnia się m.in. elementy przewodu wiertniczego (żerdzie, przedłużki) oraz element roboczy (koronka/ostrze), który bezpośrednio oddziałuje na skałę.
Odpowiedź "żerdź monolityczna do wiercenia udarowo-obrotowego" opisuje część o funkcji konstrukcyjno-przenoszącej: żerdź przekazuje energię udaru oraz moment obrotowy z urządzenia wiertniczego na końcówkę roboczą. W praktyce jest to długi element o przekroju i zakończeniach umożliwiających łączenie w ciąg oraz współpracę z mechanizmem udarowo-obrotowym.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych typów elementów lub innej zasady urabiania:
- "koronka krzyżowa do wiercenia udarowo-obrotowego" to końcówka robocza (bit), zwykle rozpoznawalna po kształcie ostrza/krzyża. Jeśli na rysunku widoczny jest długi element przewodu, nie jest to koronka.
- "raczek do wiercenia obrotowego ze skrawaniem" wskazuje na narzędzie skrawające używane w technologii wiercenia obrotowego (bez dominującego udaru). Mylenie go z osprzętem udarowo-obrotowym wynika często z nieuwzględnienia mechanizmu urabiania.
- "koronka do wiercenia obrotowo-udarowego" również oznacza końcówkę roboczą, a nie żerdź. Dodatkowo w praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest odróżnienie: czy wskazany element jest "przedłużeniem/przewodem" (żerdź), czy "narzędziem na czole" (koronka).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy obiekt na rysunku ma cechy łączonego odcinka przewodu (długi pręt z zakończeniami do połączeń) czy końcówki roboczej (krótka część z ostrzami/wstawkami). Dopiero potem dopasuj tryb pracy (udarowo-obrotowy vs obrotowy ze skrawaniem) do nazwy.
