W ściegu maszynowym (najczęściej stebnówkowym) biorą udział dwie nici: górna (prowadzona przez igłę) oraz dolna (z bębenka). Prawidłowa regulacja polega na tym, że punkt wiązania obu nici wypada pomiędzy warstwami materiału, a na wierzchu i spodzie widać równy, zbalansowany ścieg.
Jeżeli naprężenie nici górnej jest za duże, nić górna zaczyna dominować w tworzeniu ściegu i "przeciąga" wiązanie. Skutkiem jest przesunięcie punktu wiązania z właściwego miejsca oraz charakterystyczny wygląd ściegu (zależnie od tego, co pokazuje rysunek: widoczność nici dolnej, pętelkowanie albo ściąganie). W praktyce krawieckiej to jedna z najczęstszych przyczyn wad wiązania ściegu i zwykle koryguje się ją przez zmniejszenie naprężenia nici górnej oraz wykonanie próby szycia.
Odpowiedź "naprężenie nici dolnej jest za duże" opisuje sytuację odwrotną: wtedy to nić dolna zbyt mocno "ciągnie" i obraz wady będzie typowo przesunięty w przeciwną stronę niż przy zbyt mocnym naprężeniu nici górnej. To częsta pułapka, bo oba błędy brzmią podobnie, ale w diagnostyce kluczowe jest ustalenie, która nić przeciąga wiązanie.
Odpowiedź "nić górna jest źle nawleczona" może powodować bardzo różne objawy (nierówne naprężenie, przerywanie nici, brak ściegu), ale nie jest to precyzyjna przyczyna konkretnego, pokazanego na rysunku typu wiązania, o ile rysunek wskazuje jednoznacznie na problem z napięciem.
Odpowiedź "docisk stopki jest mały" dotyczy głównie problemów z transportem materiału (marszczenie, nierówna długość ściegu, przesuwanie warstw), a nie typowego przesunięcia wiązania wynikającego z nierównowagi naprężeń nici.
Wskazówka egzaminacyjna: patrząc na wadę ściegu, najpierw ustal, po której stronie i w jakiej postaci widać dominację jednej nici. To najszybciej prowadzi do decyzji, czy regulować nić górną, czy dolną.
