Zaciąganie nitek w tkaninie podczas wykonywania szwów montażowych to wada typowa dla materiałów gładkich i delikatnych, takich jak jedwabna satyna. W takich tkaninach pojedyncze uszkodzenie przędzy jest bardzo widoczne, bo na prawej stronie pojawia się charakterystyczna, podłużna "nitka" lub smuga wychodząca z miejsca wkłucia.
Odpowiedź "uszkodzone ostrze igły" jest poprawna, ponieważ stan igły ma bezpośredni kontakt z tkaniną przy każdym wkłuciu. Jeżeli ostrze (czubek/strefa robocza) jest stępione lub ma zadzior, igła nie przebija materiału "czysto", tylko zahacza włókna i wyciąga je z splotu. Skutkiem jest właśnie zaciąganie nitek wzdłuż szwu lub w jego pobliżu. W praktyce pierwszym krokiem diagnostycznym przy takim objawie powinna być wymiana igły na nową, dobraną do tkaniny.
Odpowiedź "zbite ostrze chwytacza" może kojarzyć się z problemami w strefie chwytania nici, ale typowo prowadzi do problemów z tworzeniem ściegu (np. przepuszczanie ściegów, zrywanie nici, nieregularny ścieg), a nie do charakterystycznych zaciągnięć przędzy na powierzchni tkaniny.
Odpowiedź "niewłaściwy dobór nici" częściej skutkuje pękaniem nici, nadmiernym marszczeniem, nierównym naprężeniem lub nieestetycznym wyglądem ściegu. Sama nić nie ma jednak tak intensywnego kontaktu "tnącego" z włóknami tkaniny jak uszkodzona igła, więc rzadziej jest bezpośrednią przyczyną zaciągnięć.
Odpowiedź "złe ustawienie chwytacza" w maszynie może powodować zakłócenia w zawiązywaniu ściegu (pomijanie, pętelkowanie, zrywanie), ale to nadal inny mechanizm niż mechaniczne wyciąganie nitek z tkaniny przez wadliwą igłę. W zadaniach egzaminacyjnych, gdy mowa o zaciąganiu nitek w delikatnym materiale, najczęściej testowana jest umiejętność rozpoznania, że przyczyna leży po stronie igły i jej stanu.
Wskazówka do nauki: jeśli wada wygląda jak "nitka wyciągnięta z materiału" – myśl najpierw o elemencie, który przebija tkaninę (igła). Jeśli wada dotyczy formowania ściegu (pętelki, przepuszczanie) – wtedy częściej analizuje się nici, naprężenia i chwytacz.