W ochronie środowiska dobór sposobu poboru próbki zależy od matrycy, czyli tego, co badamy: gaz (powietrze, mieszanina gazów), ciecz (np. ścieki) lub materiał stały (np. gleba, osady, odpady). Pytanie wymaga rozpoznania, że pokazane urządzenie laboratoryjne jest przeznaczone do poboru próbek gazowych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "gazowych"?
Próbniki/układy do poboru gazów zwykle pracują w oparciu o przepływ: powietrze jest zasysane lub przepuszczane przez element poborowy (np. filtr, rurkę sorpcyjną, pochłaniacz). Taki sposób działania jest charakterystyczny dla poboru próbek z atmosfery lub kanałów technologicznych, gdzie nie da się "nabrać" próbki jak cieczy czy ciała stałego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "glebowych" – pobór gleby wykonuje się narzędziami terenowymi (laski/świdry, próbniki glebowe, łopatki) i polega na pobraniu porcji materiału stałego z określonej głębokości. Konstrukcja sprzętu do gazów (przepływ, możliwe elementy pochłaniające) nie pasuje do tej matrycy.
- "ściekowych" – ścieki to ciecz, a ich pobór realizuje się z użyciem naczyń, próbników zanurzeniowych lub automatycznych próbników przepływowych. Kluczowe są tu pojemniki, utrwalenie próbki, mieszanie i reprezentatywność w czasie, a nie przepływ powietrza przez układ.
- "stałych" – materiały stałe (np. odpady, osady, pyły) pobiera się zwykle mechanicznie (szufelki, czerpaki, próbniki do materiałów sypkich) albo w sposób specyficzny dla danego procesu. Sprzęt typowy dla poboru gazów nie umożliwia reprezentatywnego poboru bryłek czy frakcji materiału stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz aparaturę kojarzącą się z przepływem/zasysaniem i elementem pochłaniającym, myśl o próbkach gazowych. Dla cieczy i ciał stałych dominują pojemniki i narzędzia do nabierania/wycinania próbki, a nie układy przepływowe.
