Odwadniacz (w tym odwadniacz termiczny) jest elementem armatury stosowanym przede wszystkim w instalacjach parowych. Jego zadaniem jest oddzielenie pary od skroplin i umożliwienie odpływu kondensatu (oraz często powietrza i innych gazów niekondensujących) z rurociągów, wymienników i aparatów zasilanych parą.
W instalacji parowej para oddaje ciepło, a następnie skrapla się, tworząc kondensat. Jeżeli kondensat nie jest skutecznie odprowadzany, może to powodować m.in. spadek sprawności wymiany ciepła, zalewanie odbiorników oraz ryzyko niepożądanych zjawisk eksploatacyjnych (np. gwałtowne przemieszczanie się słupów skroplin). Z tego powodu odwadniacze są charakterystycznym i powszechnym elementem takich układów.
Odpowiedź "parowej." jest poprawna, bo odwadniacz termiczny działa dzięki zjawiskom związanym z temperaturą/stanem medium i jest projektowany do pracy z parą i kondensatem.
- Odpowiedź "wodnej." jest błędna: w instalacjach wodnych grzewczych standardowo nie stosuje się odwadniaczy parowych do odprowadzania kondensatu, bo nie występuje tam skraplanie pary jako podstawowy mechanizm pracy.
- Odpowiedź "gazowej." jest błędna: instalacje gazowe wymagają innej armatury (np. redukcji, zabezpieczeń), a "odwadniacz termiczny" w znaczeniu instalacji parowej nie jest typowym elementem przesyłu gazu.
- Odpowiedź "powietrznej." jest błędna: w pneumatyce usuwa się wodę/olej z powietrza innymi urządzeniami (np. filtrami, separatorami, spustami kondensatu), ale nie jest to klasyczny odwadniacz parowy pracujący na granicy para–kondensat.
Na egzaminie warto kojarzyć: para → kondensat → odwadniacz. Jeśli rozpoznasz element jako odwadniacz, medium robocze najczęściej będzie parą.
