W reflektometrii TDR analizuje się przebieg sygnału odbitego w funkcji odległości. W zadaniu reflektometr dołączono do jednego końca toru, a drugi koniec pozostawiono rozwarty, więc na końcu linii pojawia się wyraźne zdarzenie (odbicie charakterystyczne dla rozwarcia). To zdarzenie informuje o zakończeniu toru, ale samo w sobie nie jest miarą tłumienności całego toru.
Tłumienność toru wyznacza się z nachylenia/ubywania poziomu sygnału w miarę wzrostu odległości. W praktyce należy:
- odczytać z osi odległości długość analizowanego odcinka (np. do końca toru lub między dwoma punktami),
- odczytać odpowiadający temu odcinkowi spadek poziomu (w dB) wynikający z tłumienia w torze,
- przeliczyć: tłumienność = spadek [dB] / długość [km],
- porównać z limitem: tłumienność nie większa niż 2 dB/km.
Odpowiedź "Tłumienność toru spełnia wymagania." jest poprawna wtedy, gdy z reflektogramu po przeliczeniu otrzymuje się wartość nieprzekraczającą 2 dB/km (równa 2 dB/km również spełnia warunek "nie większa").
Odpowiedź "Tłumienność toru nie spełnia wymagań." jest błędna w sytuacji, gdy obliczona/odczytana tłumienność jest mniejsza lub równa 2 dB/km. Ten wybór bywa skutkiem błędu jednostek albo interpretowania piku odbicia jako "dużej straty".
Odpowiedzi "Tłumienność toru jest za duża o 5 dB/km." oraz "Tłumienność toru jest za duża o 3 dB/km." są błędne, jeśli różnica między wynikiem a limitem nie wynosi odpowiednio 5 lub 3 dB/km. Typowa pomyłka polega na odczytaniu wartości bez przeliczenia na kilometr lub na wzięciu całkowitego spadku w dB jako dB/km.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź skalę osi odległości (metry vs kilometry) oraz czy odczytywany spadek dotyczy tłumienia na odcinku toru, a nie jednorazowego zdarzenia na końcu linii.
