W praktyce montażu i obsługi maszyn często trzeba zweryfikować średnicę otworu (np. pod łożysko, tuleję, sworzeń). Do tego służą przyrządy do pomiarów wewnętrznych – ich końcówki pomiarowe muszą mieć kontakt z wewnętrzną powierzchnią otworu, aby odczyt dotyczył średnicy.
Odpowiedź "średnicę otworu" jest właściwa, bo właśnie ten typ wymiaru jest typowym zastosowaniem przyrządów przedstawianych na tego typu ilustracjach w zadaniach egzaminacyjnych: narzędzie jest przykładane/rozpierane wewnątrz otworu i umożliwia kontrolę wymiaru wewnętrznego.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ odnoszą się do innych wielkości geometrycznych i innego sposobu wyznaczania:
- "moduł koła zębatego" nie jest bezpośrednio mierzony takim przyrządem jako jedna prosta wielkość. Moduł wynika z zależności geometrycznych uzębienia i zwykle wyznacza się go metodami dedykowanymi (np. przez pomiar parametrów zębów i obliczenia lub przez sprawdziany).
- "średnica oddziałowa ślimaka" to wielkość związana z geometrią współpracy ślimaka z kołem ślimakowym; jej wyznaczenie nie jest typowym prostym pomiarem warsztatowym jednym przyrządem do otworów i często wymaga danych konstrukcyjnych lub metod pośrednich.
- "głębokość rowka wpustowego" to pomiar głębokości, do którego stosuje się głębokościomierze (np. wbudowane w suwmiarkę) albo czujniki/sondy głębokościowe. Przyrząd do średnic wewnętrznych nie jest przeznaczony do stabilnego bazowania i odczytu głębokości rowka.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy przyrząd mierzy wymiar zewnętrzny, wewnętrzny czy głębokość. Dopiero potem dopasuj odpowiedź. Jeśli narzędzie pracuje "w środku" elementu i opiera się o ścianki, zwykle chodzi o średnicę otworu.
