W ocenie ryzyka zawodowego (metody jakościowe lub półilościowe) poziom ryzyka wyznacza się przez zestawienie dwóch informacji:
- prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niebezpiecznego,
- skutków (ciężkości następstw) dla zdrowia lub życia.
Dla zagrożenia "upadek z wysokości" skutki są często klasyfikowane jako poważne, ponieważ mogą prowadzić do ciężkich urazów. Jednocześnie w tabeli podano, że prawdopodobieństwo jest małe, czyli zdarzenie nie jest spodziewane często (np. dzięki częściowym zabezpieczeniom lub rzadkiemu wykonywaniu pracy).
W typowej macierzy ryzyka połączenie "małe prawdopodobieństwo" + "poważne skutki" daje wynik średni: ryzyko nie jest minimalne (bo konsekwencje są ciężkie), ale nie jest też najwyższe (bo prawdopodobieństwo nie jest duże). Taki wynik zwykle oznacza potrzebę zaplanowania i wdrożenia dodatkowych środków ograniczających ryzyko oraz nadzoru, ale priorytet może być niższy niż przy kombinacji "duże" + "poważne".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej logiki?
- "Niskie" sugerowałoby, że albo skutki są lekkie, albo prawdopodobieństwo jest znikome. Przy "poważnych" skutkach trudno uzasadnić najniższy poziom.
- "Wysokie" zwykle odpowiada sytuacjom, w których prawdopodobieństwo jest duże lub skutki są katastrofalne (np. śmierć wielu osób) i/lub brak zabezpieczeń. Przy "małym" prawdopodobieństwie najczęściej nie klasyfikuje się ryzyka jako najwyższego.
- "Nie można ocenić" byłoby właściwe przy braku danych wejściowych. Tutaj kategorie prawdopodobieństwa i skutków są podane, więc ocena jest możliwa w ramach przyjętej skali.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: im cięższe skutki, tym trudniej zejść do "niskiego", nawet gdy prawdopodobieństwo jest małe.
