W sterowaniu przekaźnikowym liczba i rodzaj styków dobiera się do funkcji logicznych, które ma wykonać przekaźnik w konkretnym schemacie. Przekaźnik elektromagnetyczny ma cewkę (tu 24 V DC) oraz zestaw styków, które zmieniają stan po zadziałaniu cewki.
W przedstawionym układzie przekaźnik K1 jest wykorzystany w dwóch miejscach schematu elektrycznego:
- Obwód podtrzymania – styk K1 jest połączony równolegle do przycisku start. Po naciśnięciu start przekaźnik zadziała, a po puszczeniu przycisku pozostanie zasilony przez własny styk. Taki styk musi być typu zwiernego (NO), bo w stanie spoczynku obwód ma być otwarty.
- Obwód sterowania elementem wykonawczym – drugi styk K1 włącza zasilanie cewki 1M1 (elektrozaworu). Również tutaj potrzebny jest styk zwierny (NO), aby cewka 1M1 była zasilana dopiero po zadziałaniu K1.
Stąd poprawna odpowiedź to "dwa zestyki zwierne" – dwa niezależne styki NO, każdy do innej funkcji. Odpowiedź "jeden zestyk zwierny" jest błędna, bo nie da się jednocześnie wykonać podtrzymania i sterowania 1M1 tylko jednym stykiem. Wariant "jeden zestyk zwierny i jeden rozwierny" nie pasuje do logiki start/stop: styk rozwierny (NC) przewodzi w spoczynku, co mogłoby zasilać podtrzymanie lub 1M1 w stanie niepożądanym. "Dwa zestyki rozwierne" również są nieprawidłowe, bo w spoczynku zamykają obwody, a po zadziałaniu przekaźnika je rozłączają, czyli działają odwrotnie niż wymagane w typowym uruchamianiu układu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze policz, ile razy symbol K1 pojawia się jako styk w schemacie, a następnie sprawdź, czy są to styki NO czy NC (symbolicznie: NO jest otwarty w spoczynku, NC jest zamknięty).
