W transferze pacjenta leżącego kluczowe jest wykonanie czynności tak, aby nie podnosić ciężaru ciała ręcznie, tylko możliwie przesunąć pacjenta w sposób kontrolowany i z minimalnym oporem. Dlatego właściwym wyborem jest mata ślizgowa (często spotykana także jako prześcieradło/arkusz ślizgowy). Jej zadaniem jest zmniejszenie tarcia między ciałem pacjenta a podłożem, co ogranicza ryzyko szarpnięć, bólu oraz otarć skóry, a u personelu zmniejsza przeciążenia kręgosłupa i barków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tej sytuacji?
- Drabinka przyłóżkowa jest pomocą, z której pacjent może korzystać, aby samodzielnie zmienić pozycję, podciągnąć się lub ułatwić obrót w łóżku. Nie służy do poziomego transferu na wózek leżący i nie zastępuje pomocy ślizgowych.
- Krążek do obracania wspiera zmianę kierunku lub obrót (np. pacjenta lub osoby asekurującej) i bywa używany w innych typach przemieszczeń, ale nie jest podstawowym narzędziem do bezpiecznego przesuwania całego ciała pacjenta w pozycji leżącej między dwoma powierzchniami.
- Pionizator medyczny jest przeznaczony do pionizacji, czyli ustawiania pacjenta w pozycji stojącej lub półstojącej i treningu obciążania kończyn. W tym pytaniu pacjent pozostaje leżący, więc użycie pionizatora byłoby nieadekwatne do celu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: transfer leżący = pomoc ślizgowa. Gdy w treści pojawia się "z łóżka na wózek leżący" lub "na nosze", najczęściej chodzi o sprzęt redukujący tarcie i umożliwiający płynne przesunięcie. Dodatkowo zawsze należy pamiętać o asekuracji, przygotowaniu przestrzeni i komunikacji z pacjentem (jeśli jest przytomny).
