Próba szczelności instalacji wodociągowej jest etapem odbiorowym, który ma potwierdzić, że wykonane przewody i połączenia są szczelne oraz że instalacja nadaje się do dalszych prac i późniejszego użytkowania. Zanim jednak wytworzy się ciśnienie próbne, instalację trzeba przygotować.
Prawidłowe rozpoczęcie jest możliwe po napełnieniu instalacji wodą (zwykle wraz z odpowietrzeniem) i wykonaniu wstępnej kontroli wizualnej. W praktyce sprawdza się, czy na połączeniach, kształtkach oraz przy armaturze nie występuje roszenie, czyli pojawianie się wilgoci/kropelek świadczących o nieszczelności. Taki przeciek należy usunąć jeszcze przed właściwą próbą.
Odpowiedź "napełnieniu instalacji i stwierdzenia braku roszenia na połączeniach" wskazuje właśnie ten wymagany etap przygotowawczy, dlatego jest poprawna.
Pozostałe propozycje opisują czynności, które nie są warunkiem rozpoczęcia próby, a często powinny następować dopiero po jej pozytywnym wyniku:
- "zakryciu bruzd i szachtów instalacyjnych" – wykonanie tego przed próbą utrudnia wykrycie i lokalizację nieszczelności oraz może prowadzić do kosztownych napraw po wykończeniu.
- "pomalowaniu i zaizolowaniu przewodów" – są to prace wykończeniowe/ochronne, które wykonuje się po potwierdzeniu poprawności montażu.
- "dezynfekcji i po płukaniu instalacji" – płukanie i dezynfekcja dotyczą przygotowania jakości wody do użytkowania; zwykle są czynnościami końcowymi i nie stanowią warunku startu próby szczelności.
Na egzaminie zwracaj uwagę na słowa-klucze: "można rozpocząć po…". Szukaj czynności bezpośrednio poprzedzających kontrolę ciśnieniową, a nie etapów wykończenia lub czynności higienicznych wykonywanych na końcu.
