W tego typu zadaniu nie zgaduje się "po nazwie", tylko wykonuje dopasowanie wyników badań do specyfikacji. Tabela (dołączona do pytania) zestawia wymagania techniczne kilku gatunków oleju Lux z otrzymanymi wynikami badań fizykochemicznych próbki.
Najczęściej rozstrzygającym parametrem jest lepkość (i/lub wielkości z nią powiązane), bo to ona bezpośrednio wskazuje klasę lepkości SAE, np. SAE 20, SAE 30, SAE 40. Następnie należy potwierdzić wybór, sprawdzając pozostałe pozycje tabeli (np. temperaturę płynięcia, temperaturę zapłonu, gęstość, wskaźnik lepkości – w zależności od tego, co tabela zawiera). Poprawna odpowiedź to ta, dla której cały zestaw wymagań jest spełniony przez przedstawione wyniki, a nie tylko jeden parametr.
Odpowiedź "Lux 10 SA SAE 30" jest właściwa, gdy wartości z badań mieszczą się w granicach przewidzianych dla tego gatunku, w tym w klasie SAE 30. Pozostałe propozycje (z SAE 20 lub SAE 40) są typowymi dystraktorami: mogą kusić, jeśli uczeń pomyli klasy lepkości lub oprze się na jednym kryterium. Jeśli np. lepkość odpowiada SAE 30, to warianty z SAE 20 i SAE 40 będą niezgodne, nawet gdy inne parametry wydają się zbliżone.
W praktyce laboratoryjnej i kontroli jakości ważna jest konsekwencja: porównaj wszystkie wymagane parametry, upewnij się, że odczytałeś właściwe jednostki i temperaturę odniesienia lepkości (jeśli podano), a dopiero potem wskaż gatunek oleju. To dokładnie odzwierciedla pracę technika technologii chemicznej przy kwalifikacji wyrobu.
