Klasyfikacja nawozowego siarczanu(VI) amonu opiera się na dwóch kryteriach: uziarnieniu (udziałach frakcji ziaren) oraz gęstości nasypowej. W praktyce kontrola jakości polega na zestawieniu wyników badań z tabelą klasyfikacji.
1) Obliczenie gęstości nasypowej
Gęstość nasypowa to iloraz masy i objętości: ρ = m/V. W protokole badań masa 750 dm³ nawozu wynosi 0,76875 t. Najpierw trzeba przeliczyć jednostkę:
0,76875 t = 768,75 kg.
Następnie liczymy gęstość:
ρ = 768,75 kg / 750 dm³ = 1,025 kg/dm³.
2) Dopasowanie do tabeli klasyfikacji
W tabeli klasyfikacyjnej kategoria "Makro" ma gęstość nasypową 1,025 kg/dm³, więc wynik obliczeń wskazuje właśnie tę kategorię.
3) Sprawdzenie uziarnienia (kontrola spójności)
Dla "Makro" wymagane jest, aby frakcja 1,0–4,0 mm stanowiła minimum 90%, a frakcje skrajne (>4,0 mm oraz <1,0 mm) były ograniczone do maks. 5%. Z danych z protokołu wynika, że większość ziaren mieści się w zakresie pośrednim, a udział frakcji <1,00 mm wynosi 5%, co jest zgodne z limitem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Standard" bywa mylony z "Makro", ale w tabeli ma inną gęstość nasypową. Jeśli ktoś nie przeliczy masy z ton na kilogramy lub popełni błąd w dzieleniu, może błędnie dopasować tę kategorię.
- "Krystaliczny" odpowiada zwykle wyraźnie wyższej gęstości nasypowej; wybór tej opcji wskazuje na pominięcie obliczeń i kierowanie się samą nazwą.
- "Selekcjonowany" ma inną wartość gęstości i jest odrębną kategorią jakościową; wybór wynika często z analizowania wyłącznie rozmiaru ziarna bez porównania gęstości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki: (1) przelicz jednostki (t→kg) i policz ρ = m/V, (2) dopiero potem porównaj wynik z tabelą. To minimalizuje pomyłkę między "Makro" i "Standard".
