W rodzinie pszczelej występuje polietyzm wiekowy, czyli podział pracy zależny od wieku robotnicy. Ta sama pszczoła w kolejnych dniach życia wykonuje inne zadania, co pozwala rodzinie sprawnie funkcjonować.
Przerób nektaru to zespół czynności prowadzących do powstania dojrzałego miodu: przyjmowanie nektaru, przekazywanie go między robotnicami, mieszanie z wydzielinami gruczołów (enzymy), a także odparowywanie wody poprzez wentylację i rozprowadzanie cienką warstwą w komórkach plastra. Są to typowe prace wewnątrz ula, wykonywane przez robotnice ulowe w średnim wieku.
W tym ujęciu robotnice zajmujące się przerobem nektaru mieszczą się w przedziale 8–16 dni życia. Jest to etap po najwcześniejszych pracach porządkowych, a przed dominacją aktywności lotnej i zbieraniem pożytku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 2–6 dni – to bardzo wczesny okres życia, w którym robotnice zwykle wykonują najprostsze prace w ulu; przerób nektaru nie jest wtedy ich głównym zadaniem.
- 17–20 dni – to etap przejściowy, gdy rośnie udział zadań związanych z przygotowaniem do lotów i pracą bardziej "zewnętrzną"; przerób nektaru nie jest już typowo dominującą czynnością.
- 21–26 dni – w tym wieku robotnice są zwykle zbieraczkami (loty po nektar/pyłek/wodę). To inna rola niż przerabianie nektaru wewnątrz ula.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać role robotnic jako "oś czasu" (młode – prace ulowe, średnie – przetwarzanie/obsługa zapasów, starsze – loty). To ułatwia eliminowanie skrajnych przedziałów wieku.
