Metoda częstotliwościowa w przetwornikach A/C polega na tym, że wielkość analogowa (np. napięcie) jest zamieniana na sygnał impulsowy, którego częstotliwość niesie informację o wartości mierzonej. W praktyce często realizuje się to jako konwerter V/F, w którym układ całkujący gromadzi ładunek pochodzący od sygnału wejściowego, a następnie jest on okresowo równoważony znanym ładunkiem/prądem odniesienia. Każde zrównoważenie odpowiada impulsowi na wyjściu, więc liczba impulsów w czasie (częstotliwość) jest proporcjonalna do sygnału.
Odpowiedź "kompensacyjną" bywa kojarzona z metodą kolejnych przybliżeń (SAR), gdzie porównuje się napięcie wejściowe z napięciem z przetwornika C/A i iteracyjnie ustala kod. To inny mechanizm niż zliczanie impulsów wynikających z bilansu ładunku.
Odpowiedź "czasową" pasuje do przetworników całkujących (np. dual-slope), gdzie wynikiem jest czas potrzebny do rozładowania/wyzerowania integratora. W metodzie częstotliwościowej wynikiem jest częstotliwość lub liczba impulsów w ustalonym oknie czasu.
Odpowiedź "bezpośredniego porównania" dotyczy przetworników flash z wieloma komparatorami pracującymi równolegle; tam nie występuje charakterystyczny proces równoważenia ładunku w pętli generującej impulsy.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli opis mówi o impulsach, zliczaniu i zależności częstotliwości od napięcia, to najbliżej jest do metody częstotliwościowej (V/F). Jeśli opis mówi o pomiarze czasu rozładowania integratora, to jest to metoda czasowa (całkująca).
