W zadaniu podano przewodnictwo właściwe roztworu (oznaczane zwykle κ), czyli wielkość opisującą zdolność roztworu do przewodzenia prądu niezależnie od rozmiarów próbki. Natomiast pytanie o to, aby "przewodnictwo roztworu wynosiło 5 mS", dotyczy w praktyce konduktancji (G) układu pomiarowego z określoną geometrią elektrod.
Dla prostego układu dwóch elektrod o powierzchni A, oddalonych o l, zachodzi zależność geometryczna:
G = κ · A / l
gdzie:
- κ – przewodnictwo właściwe (S·cm-1),
- A – pole powierzchni elektrod (cm2),
- l – odległość między elektrodami (cm),
- G – konduktancja (S).
Krok 1: konwersja jednostek konduktancji.
5 mS = 5·10-3 S.
Krok 2: przekształcenie wzoru.
Z równania G = κ·A/l otrzymujemy l = κ·A/G.
Krok 3: podstawienie danych.
l = (8,9·10-3 S·cm-1 · 5 cm2) / (5·10-3 S) = 8,9 cm.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "8,9 cm".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "4,5 cm" mogłoby wynikać z pominięcia czynnika 5 cm2 lub nieprawidłowego dzielenia. "12,5 cm" jest typowe dla błędnego przestawienia proporcji (np. wstawienia G do licznika). "17,8 cm" często pojawia się po podwojeniu wyniku przez nieuwagę (np. skojarzenie z "dwiema elektrodami" bez podstaw w podanym wzorze).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj pojęcia κ (właściwość roztworu) i G (wynik zależny od geometrii czujnika). Jeśli w treści pojawia się pole elektrod i odległość, niemal na pewno chodzi o zależność z A/l (stałą komórki).