Olśnienie to zjawisko pogorszenia komfortu widzenia (olśnienie dyskomfortowe) lub utrudnienia rozpoznawania szczegółów (olśnienie przeszkadzające), gdy w polu widzenia pojawia się zbyt jasne źródło lub duże kontrasty luminancji.
Największy efekt olśnienia występuje wtedy, gdy jasne źródło znajduje się w osi widzenia – czyli gdy pracownik patrzy niemal dokładnie w kierunku, z którego biegną promienie światła. W ujęciu kątowym oznacza to sytuację, w której kąt między kierunkiem promieni a kierunkiem patrzenia jest minimalny. Dla kąta 0° promienie padają "na wprost", co najsilniej obciąża układ wzrokowy i najbardziej utrudnia adaptację oka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 30° – źródło jest już odsunięte od osi widzenia; olśnienie może nadal występować, ale typowo jest mniejsze niż przy patrzeniu bezpośrednio w źródło.
- 45° – to częsty "wybór intuicyjny", jednak w kontekście olśnienia kluczowe jest zbliżenie do osi widzenia, a nie "średni" kąt.
- 60° – przy dużym odchyleniu od kierunku patrzenia źródło zwykle mniej przeszkadza, bo nie dominuje centralnej części pola widzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu o olśnienie pojawia się kąt, najpierw ustal, czy chodzi o kąt względem osi widzenia. Jeśli tak, największe olśnienie wiąże się z najmniejszym kątem (źródło "na wprost").