W sprzedaży wysyłkowej sprzedawca musi uzyskać zapłatę za towar, który jest dostarczany na odległość. Inkaso należności oznacza praktyczny sposób pobrania/uzyskania zapłaty od nabywcy. Jednym z podstawowych, tradycyjnych i powszechnie rozumianych instrumentów rozliczeń bezgotówkowych jest polecenie przelewu, czyli dyspozycja przekazania środków z rachunku płatnika na rachunek odbiorcy.
Odpowiedź "polecenia przelewu" pasuje do sprzedaży wysyłkowej, ponieważ umożliwia zapłatę na rachunek sprzedawcy bez fizycznego kontaktu stron. W praktyce handlowej taki model bywa stosowany jako przedpłata: klient opłaca zamówienie, a sprzedawca po zaksięgowaniu środków przygotowuje i wysyła towar. Taki schemat ogranicza ryzyko nieodebrania przesyłki i kosztów logistycznych po stronie sprzedawcy.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w tym ujęciu:
- "karty zbliżeniowej" – jest to instrument płatniczy, ale sformułowanie jest potoczne i odnosi się do płatności kartą w terminalu. W sprzedaży wysyłkowej nie zawsze występuje fizyczny terminal w momencie zapłaty, a "inkaso" w znaczeniu klasycznym częściej wiąże się z przelewem/rozliczeniem na rachunek.
- "gotówki" – gotówka jest możliwa np. przy płatności przy odbiorze, jednak nie jest to typowa, standardowa forma rozliczenia "na odległość" i nie wpisuje się w bezgotówkowy charakter wielu procesów wysyłkowych.
- "czeku gotówkowego" – czeki w obrocie detalicznym są obecnie rzadko spotykane; dodatkowo ich obsługa jest mniej praktyczna w sprzedaży wysyłkowej.
Warto pamiętać, że pytania z użyciem słowa "najczęściej" sprawdzają znajomość typowych praktyk rynkowych i terminologii. Na egzaminie należy odróżniać formy zapłaty (karta, gotówka) od instrumentów rozliczeniowych kojarzonych z inkasem należności w obrocie (np. przelew).
