KWALIFIKACJA GIW2 - CZERWIEC 2015

W eksploatacji ścianowej "ciśnienie eksploatacyjne" opisuje oddziaływanie górotworu na wyrobisko i rejon frontu robót w trakcie wybierania złoża. Przy szybkim, regularnym postępie ściany warunki w strefie oddziaływania przodka są bardziej ustabilizowane organizacyjnie (mniej przestojów) i jednocześnie dochodzi do cyklicznej zmiany obciążeń oraz koncentracji naprężeń w rejonie frontu.

W praktyce geomechanicznej może to prowadzić do:

• spękania i mikrouszkodzeń w strefie przyfrontowej,
• rozluźnienia ośrodka skalnego/złoża w obszarze, z którego urabiany jest materiał,
• łatwiejszego odspajania fragmentów urobku przy kontakcie z organem urabiającym.

Dlatego odpowiedź "ułatwia urabianie." jest spójna z typowym rozumieniem wpływu warunków naprężeniowych na podatność materiału na skrawanie i odspajanie: jeżeli w rejonie urabiania występuje większe spękanie/rozluźnienie, to do uzyskania odspojenia potrzeba mniej energii i urabianie przebiega sprawniej.

Pozostałe odpowiedzi są niezgodne z takim mechanizmem:

• "nie występuje." sugeruje brak zjawiska, co w eksploatacji jest nieadekwatne — oddziaływanie górotworu na wyrobisko występuje zawsze, zmienia się tylko jego intensywność i charakter.
• "utrudnia urabianie." może brzmieć intuicyjnie (większe "ciśnienie" = większy opór), ale pomija fakt, że wzrost oddziaływań często wiąże się także z naruszeniem struktury (spękaniem), co bywa korzystne dla odspajania w strefie skrawania.
• "nie ma wpływu na urabianie." to zbyt daleko idące uproszczenie — warunki naprężeniowe i stopień spękania są jednym z czynników wpływających na urabialność, obok parametrów maszyny, narzędzi i organizacji robót.

W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć: regularny postęp → powtarzalne oddziaływania → strefa naruszenia i spękań przy przodku → zwykle łatwiejsze odspajanie materiału w rejonie urabiania.